ถูกต้องตามกฏหมาย

Posted: 17th October 2009 by Prawee Wongsa in diary

เดิมทีวันนี้ ตั้งนาฬิกาปลุกไว้ 8.00 น.  แต่ว่ามันดังก็ขอกดสักครั้งหน่อย อีก ห้านาทีละกัน   รู้ตัวอีกที ต๊ายละหว่า  เก้าโมงเข้าให้  เลยต้องรีบลุก  รีบโทรหาหนูดีก่อนเลย เรื่องไปจองตั๋ว ทริปภูล่องกล้าก่อนเลย โทรไม่ติด เลยโทรหาคุงจอยแทน   และก็เลยรีบไปอาบน้ำ เดี๋ยวจะไม่ทันกาล

กำลังอาบเพลิน เช็คตัวอยู่พอดี โทรศัทพ์ก็ดัง  ปรากฎว่า หนูดีโทรมา บอกว่ากำลังจะออกไปจองตั๋ว เลยบอกว่าลดจำนวนบัตรลงหนึ่งใบ เพราะจะไม่เอาน้องชายตัวจุ้นไปแล้ว  เพราะสถานการณ์หนาวมาก บวกกับที่พักเต็ม  เต็นท์ก็ไม่รู้ว่าจะได้หรือเปล่า เลยต้องระงับไม่อยากให้น้องชายไป กลัวจะลำบากมากกว่าเที่ยว

พอเสร็จก็แต่งตัวรีบเดินออกไปหน้าปากซอย  นั่งรถแท็กซี่ ปึ้งตรงไปสำนักงานบางกะปิ อย่างว่องเลยย  สูญเสียทรัพย์ไป  69 (จริง  ๆ 59)  บาทไป  และก็เดินหาช่องทางเข้า  ยามก็ไม่มีสักคน  เลยสังเกตเห็นคนเดินออกจากประตู บริการทุกอย่าง (มั่วก็ขออภัย) เป็นประตูสเตนเลส  ถ้าเดินจากทางเข้า ก็อยู่มุมขวามือเลย   และห้างจากเดอะมอล์บางกะปิแค่ป้ายเดียวแค่นั้นเอง

เดินเข้าไปก็เลยถามคนแถวนั้นเอง ฮิ ๆ เวลามันน้อยนิก๊าบบบ    เลยเข้าไปตามนั้น  เจ้าหน้าที่เลยถาม ยืนบัตรหมดอายุให้ เขาเลยกดบัตรคิวให้  ดูเวลา ณ ขณะนั้้นก็ 10.00 น.  จะเ้ช็คสปีดการบริการอ่ะนะ   ผู้คนก็ไม่ถือว่าเยอะมาก ราว ๆ  20 คนได้ รอประมาณ  5 นาที ก็โดนเรียกคิวแหละ ว่องไวเสียจริง

ก็โดนซักถามเรื่องเกี่ยวกับบัตรนั่นแหละ   คำถามแรกที่เจ้าหน้าที่ยิงมาคือ ข้ามน้ำมานานยัง   นั่งงงอยู่ เกือบนาที  คิดในใจว่า น้ำไหนครับบบบ   เลยไม่แน่ใจคำถาม เลยย้อนกลับไปว่า อะไรนะครับอีกที     เขาก็เลยบอกว่า ข้ามแม่น้ำโขงมานานยังงงง  _ _”

Get I see. คิดในใจว่า กำลังคิดว่าตูมาจากลาวเป็นแน่แท้  ยิ่งหน้าตาให้อยู่ด้วย  กร๊ากกก  ^__^  เลยตอบกลับไปว่า แหม พี่ผมคนไทยนะ ฮิ ๆ  เลยยิงคำถามต่อว่า พ่อชื่อไร แม่ชื่อไร   เลยตอบแบบฉะฉานเลยขอรับบบ    โดยย้อนมาว่า คราวก่อนก็แบบนี้แหละ ตอบคล่องแคล่ว แต่ทำให้แล้ว กลับมีตัวจริงมาทำใหม่  กร๊ากกก งานเข้า   สรุปคนที่จำชื่อพ่อชื่อแม่ได้แบบแม่นยำระวังนะครับบบ โดนข้อหานี้เลยยย  หุ ๆ (ผิดอีกตู  _  _”)

ถามอีกทีว่า จะถามเกี่ยวกับในบัตรนี้ตอบได้ทุกอย่าง    ผมก็ตอบว่า ตอบได้     คนในนี้ใส่เสื้อสีไรตอบได้ไหม   ตอบได้     ถามว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายตอบได้ไหม   ตอบได้    กร๊ากกกนี่มันคนของ อับดุลนี่หว่าาาาาาา   งานเข้าอีกรอบ  (อันหลังมุขนะครับบบ เอาฮา ฮิ ๆ)

ถามหาใบขับขี่มีไหม  ผมบอกว่าไม่มี  เขาบอกว่างั้นก็ลองเสี่ยงดูละกัน   ขนาดรถมอไซต์ยังไม่ค่อยได้ขี่เลยครับบ  ลากเีกียร์เดียวตั้งแต่ต้นจนจบเลยก็ยังเคยทำมาแล้ววว   ถ้าถามว่าจักรยานได้ไหม อันนั้นขอบอกว่า ซิ่งมาแล้ววว ในถนน กทม นี่แหละ    เลยให้กรอกข้อมูลนิดหน่อย แล้วรอเรียก ฮิ ๆ ฮาเข้าขั้น

รอประมาณเท่าไหร่ไม่รู้  อ่านหนังสือที่เอาไปด้วยยังไม่ถึงสิบหน้าเลย  เรียกอีกแหละ  คราวนี้ก็เป็นเจ้าหน้าที่หญิง   ให้สแกนลายนิ้วโป้ง ทั้งซ้ายและขวาเลย  และตรวจสอบข้อมูลเขียนถูกหรือไม่  และก็ไปยืนถ่ายรูป แชะ ๆ  สองที  ไม่ึถึงห้านาทีเลย เสร็จแหละ    มากรอกเซ็นต์รับรองอีกสองที่  และก็นั่งรออีกทีหนึ่ง

อ่านหนังสือไปได้ประมาณเกือบสิบหน้าได้ โดนเีรียกตัวไป เซ้นต์รับบัตร ว้าววววววว  เป็นคนลำดับที่ 88 อย่างบังเอิญอีกแล้วครับท่าน    หนีเลขแปดไม่พ้นจริง ๆ   ก็คุยกันประสาคนไอทีนิดหน่อย  กับเจ้าหน้าที่อ่ะนะ  สแถนนิ้วชี้ ทั้งซ้ายและขวาอีกที   และก็รอแปปเดียวเสร็จสิ้นกระบวนการ ได้บัตรมาเชยชมด้วยแหละ  กร๊ากก ภาพในบัตรชัดกว่าใบแรกอีกแน๊ะ  รวมเวลาเสร็จสิ้นไป  45 นาที   เพราะออกจากนั่น 10.45 น.

เดินออกมา มีคนถามต่ออีก เลยบอกทางเขาหน่อย และเดินข้ามสะพานลอยมาอีกผั่งจะเดินไป เดอะมอล์บางกะปิ  จุดมุ่งหมายคือไปกินข้าวขาหมู อร่อยเด็ด  ฮิ ๆ  เดินผ่านไป สังเกตุไป   เห็นพันธ์ทิพย์พล่าซ๋าด้วยนะเอออ   พึ่งรู้ว่ามีตรงนี้ด้วย   กร๊ากกก ชะงักนิดหนึ่งว่า เข้าดีไม่ดี  แต่ว่า จะกินข้าวขาหมูเฟ้ยยยยยยย เลยตรงไป ไว้วันหลังจะมาใหม่   เดินไป สังเกตุริมถนน ว่าจะเอาอะไรไปให้คน Ebay กันดี ฮิ ๆ

เดินข้ามสะพานลอย มายังฝั่งเดอะมอล์ตรงไปศูนย์อาหาร   จัดข้าวขาหมูมาหนึ่งที่  กินเรียบ  และก็ซื้อน้ำ เดินออกมาเลย   เห็นร้องเท้าแว็บ ๆ โดนใจเอาเก่าใช้ได้อยู่   เลยหนีดีกว่า  ตามเคย มาที่นี้ ไม่ลืมจะแวะ SE-ED    อ่านหนังสือได้ ชม. กว่า  หาไม่เจอแฮ่ะ  สำรวจไปก่อน  ยังมีอะไรที่ชาวบ้านเขายังไม่ได้เล่น  ปรากฎว่ามีหมดแล้วว  Facebook นี่หลายเล่มแหละ

ออกจากที่นี้ก็ราว ๆ เกือบเที่ยงแหละ  เดินนั่งรถสาย 22 มาลงบิ๊กซีรามฯ  แวะซื้อของสักหน่อย  ไหน ๆ ก็มาแหละ  เพราะ นาน ๆ ออกมาที  เลยไม่อยากออกมาหลายรอบ  สูญเงินไป 514 บาท   จริง ๆ ในกระเป๋าัตังค์มีไม่ถึงหรอกกก หยิบไปเรื่อย   แชมพู  สบู่  ผงซักฟอก  น้ำยาปรับผ้า  น้ำยาขัดห้องน้ำ  และน้ำผลไม้    หยิบเกิน!!!!!!!!!!

เลยมองดูกระเป๋า ตูมีบัตรเครดิตที่ทำโดยไม่ได้ตั้งใจนี่หว่า ลองดูหน่อยจิ  โอ้ยตื่นเต้นๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  ได้ใช้กับเขาแล้วววว  หยิบให้พนักงานด้วยความเทห์ ฮิ ๆ  ว่าตูก็มีกะเขาด้วย    ใช้หมดนี่เมื่อไหร่จะไปปิด เดี๋ยวคล่องเกินห้ามใจ   เดินกระเพก ๆ มายังวินมอไซต์  เพราะมองหาสองแถวแ้ล้วไม่ยักกะมี  15 บาทถึงหน้าึตึกเลย

เก็บข้าวของเสร็จ   จับโน๊ตบุคใส่กระเป๋า  เดินเข้าออฟฟิศด้วยความรู้สึกว่าโล่ง มีบัตรแล้วววว   ดูนาฬิกา บ่ายโมงพอดี  ปลูกผัก เช็คเมล์  ก่อนนะครับบ  และก็แวะมาเขียนบันทึกไว้ เดี๋ยวลืม แก่แล้ววว  ไว้เย็น ๆ จะมาอัพเดตอีกรอบ